De zorg schendt verplicht uw privacy

De medische sector moet stapels gegevens van hun patiënten standaard aan de zorgverzekeraars doorsturen. Dat doen ze met behulp van de DBCs, de diagnosebehandelcombinaties, alles onder het motto: indien bekend is welke behandeling waar gedaan wordt, en met welk resultaat, kan de zorgverzekeraar op een verstandige manier zorg inkopen.

Helaas leidt dit niet tot goedkopere zorg, wél tot een bureaucratie die a) wezenloos kostbaar is, b) zorgverleners tot wanhoop drijft en c) het medisch geheim de nek heeft omgedraaid. Want de hoofdmoot van uw medische gegevens wordt maandelijks keurig bij uw zorgverzekeraar afgeleverd.

In de psychiatrie weegt die documanie extra. Diagnoses zijn daar moeilijker te stellen: psychoses, fobieën, trauma’s en depressies geven zichzelf niet zomaar bloot. En iemands psychiatrisch doopceel doorsturen naar een zorgverzekeraar is stukken ingrijpender dan meedelen dat de cliënt longemfyseem heeft.

Sinds 2012 moet de psychiatrie bovendien per patiënt de zogeheten ROM-data naar de verzekeraars sturen: Routine Outcome Monitoring, bedoeld om te kijken hoe efficiënt een behandeling is. Handig, vonden de verzekeraars: dan kunnen we zien welke behandelaars vlot een depressie wegwerken en welke niet. Alleen bleken die ROM-data amper te helpen om de kosten te drukken.

Ook de Rekenkamer oordeelde eind januari van dit jaar dat die ROM-data niet idioot veel helpen. Maar de verzekeraars, rupsjes nooit-genoeg die ze zijn, eisen inmiddels juist meer.

De Stichting Benchmark GGZ verplicht sinds 1 januari alle zorgverleners in de psychiatrie om nog gedetailleerder informatie over hun cliënten door te geven: van etniciteit en woonplaats plus geboortedatum tot opleiding, leefsituatie, opleiding, diagnose, en vragenlijsten over angsten, stemming, verslavingen, en seksueel leven.

Wie zulke patiëntgegevens niet aanlevert, krijgt voortaan niet meer betaald; op te weinig gegevens aanleveren hebben de zorgverzekeraars een boete gesteld. Oh ja: het verzamelen en verwerken van al die gegevens – waarvan het nut zeer omstreden is, en de legaliteit in twijfel kan worden getrokken – kost naar schatting zo’n dertig miljoen per jaar.

Alles bij de bron; Sargasso

Lees verder via de Bron: PrivacyNieuws

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Dit vind je misschien ook leuk...

5 reacties

  1. Bart schreef:

    Deze StaSi / NAZI – methode informatie ‘is een drogreden voor een hoger doel.
    Ook om [jou] op maat gesneden zorg te leveren.
    Je hoeft niet alles ‘in te leveren; .
    Jou ID blijft je persoonlijk eigendom.
    In Civiele zaken mag een zorgverlener ‘Nooit” een Kopie of Scan van dit document maken. Is nog steeds verboden- mag je daarom ook weigeren

  2. Bart schreef:

    Deze StaSi / NAZI – methode informatie ‘is een drogreden voor een hoger doel.
    Ook om [jou] op maat gesneden zorg te leveren.
    Je hoeft niet alles ‘in te leveren; .
    Jou ID blijft je persoonlijk eigendom.
    In Civiele zaken mag een zorgverlener ‘Nooit” een Kopie of Scan van dit document maken. Is nog steeds verboden- mag je daarom ook weigeren

  3. .hh schreef:

    Dit bevel is afkomstig van dat takke wijf Schippers {J}

Geef jouw mening

Close
%d bloggers liken dit: