Nederland wereldkampioen aftappen tapt nog meer af, +19% vanwege jihadisten

Het aantal personen en organisaties dat door de Algemene Inlichtingen- en Veiligheidsdienst (AIVD) is afgeluisterd is het afgelopen jaar met 19 procent toegenomen ten opzichte van het vorige onderzoeksjaar.

Dat blijkt uit het toezichtsrapport (pdf) van de Commissie van Toezicht op de Inlichtingen- en Veiligheidsdiensten (CTIVD).

De toename komt met name door het verhoogde toezicht op jihadistische uitreizigers en terugkeerders, aldus CTIVD.

Over het algemeen(tja) gaat de AIVD “doordacht te werk” bij het aftappen, aldus de CTIVD.

Lees verder bij de Bron: NU.nl

Vond je dit interessant, overweeg een donatie en advertentievrije site
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Dit vind je misschien ook leuk...

5 reacties

  1. Jesse schreef:

    .zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-20022003-1715-1719.html

    Nu weer in het nieuws.

    Al in 2002 was dit bekend, im her radio prt, De Ochtenden van de EO

    ‘Israel luistert Nederlandse tapkamers af’

    Planet Multimedia 15:12 25 nov 2002

    De Israelische inlichtingendienst luistert de Comverse-tapkamers [nu Verint] te Zoetermeer van de Nederlandse politie- en inlichtingendiensten af. De Nederlandse overheid heeft de tapsystemen voor een vriendenprijsje kunnen kopen in ruil voor Israelische toegang tot de getapte data. De betrouwbaarheid van de systemen laat te wensen over.

    Dat stelt EO radioprogramma De Ochtenden op basis van een aantal interviews met bronnen in en rondom Nederlandse inlichtingen- en politiediensten. Eerder al bleek dat, ondanks de wettelijke plicht daartoe, getapte telefoongesprekken niet gewist worden. Sterker nog, niet gewist kunnen worden.
    Alle uitzendingen over aftappen zijn te beluisteren op de website van de EO.

    Hebreeuwse toetsenborden

    Volgens de bronnen kon de Nederlandse overheid voor een ‘vriendenprijs’ tapkamerapparatuur aanschaffen bij het Israelische Comverse, nu Verint, in ruil voor toegang tot de installaties. Comverse kan van buitenaf inbellen op de Nederlandse tapkamerapparatuur om onderhoud te plegen en tegelijkertijd gericht naar specifieke data te zoeken en deze, desgewenst, wissen. Op deze processen is geen Nederlandse controle. Ook onderhoudsmonteurs die ter plaatse hun werk doen, worden niet gecontroleerd.

    Hoewel EO’s De Ochtenden geen concrete bewijzen kunnen vinden van naar Israel lekkende informatie staat de betrouwbaarheid van de systemen zeker ter discussie. Dit is des te kwalijker aangezien Nederland tot de wereldtop behoort wat aantal taps betreft: in Nederland wordt meer getapt dan in Amerika en dat lijkt alleen nog maar toe te nemen.

    ‘Medewerkers van Comverse sluiten tijdens onderhoudsbeurten Hebreeuwse toetsenborden aan op de tapkasten en er schieten alleen maar Hebreeuwse tekens over het scherm’, vertelt tapexpert Martien Kuylman aan Planet Multimedia, die optreedt als getuige-deskundige in een rechtzaak tegen de Koerd Huseyin Baybasin tegen wie levenslang is geeist:

    ‘Er is van de Nederlandse overheid niemand die dat controleert, laat staan snapt wat er op het beeldscherm staat. Het lijkt me sterk dat ze afgetapte telefoongesprekken via een datalijn naar Israel transporteren. Dat zou opvallen omdat een dergelijke transmissie enorme hoeveelheden data op zou leveren. Het hoort echter geen probleem te zijn getapte data op te slaan tijdens een onderhoudsbeurt en deze vervolgens mee naar buiten te nemen. Niemand kijkt dit na, zo lang er maar voor getekend wordt mag een monteur meenemen wat hij wil.’

    Kuylman schat dat tussen de 20 en 30 procent van de met Comverse-apparatuur afgetapte telefoongesprekken onbetrouwbaar is. Door falende software en harware worden getapte gegevens niet of niet goed opgeslagen. ‘Voor een rechter die een moordzaak moet beoordelen, is dat onaanvaardbaar. Onbetrouwbare informatie is geen onomstotelijk bewijs’. De tapexpert toonde de rechter aan gerede twijfels te hebben bij getapte telefoongesprekken.

    Betrouwbaarheid tapsystemen

    Taco Stein, Officier van Justitie van het Landelijk Parket, zegt geen reden te hebben om aan de betrouwbaarheid van tapkamers te twijfelen. Hij verrichte een onderzoek naar de betrouwbaarheid van de Comverse-systemen.

    Volgens Kuylman zijn de resultaten van het onderzoek echter nooit ter toetsting aan een externe derde voorgelegd. Comverse-systemen zijn nooit door een externe derde ter toetsing voorgelegd. Het Israelische bedrijf levert systemen met propriety-software, zelf ontwikkelde software. Het is niet duidelijk wat er zich in een tapkast afspeelt.

    De Nederlandse overheid vernieuwt momenteel zijn tapsystemen en brengt het aantal terug van 36 naar 4. Twee kasten zijn reeds besteld, bij Comverse. De andere twee systemen moeten nog besteld worden. Om kritieken te weerstaan zegt de overheid nu toegang te hebben tot de broncode van de tapsoftware, maar niemand controleert deze, aldus Kuylman.

    Comverse is niet de enige leverancier van tapapparatuur. Nederland kent ook een aantal Nederlandse leveranciers, waaronder IDD in Delft en Digivox in Rotterdam. In tegenstelling tot de Israelische systemen zijn de soft- en hardwarematige blauwdrukken van Nederlandse systemen wel bekend en extern toetsbaar, meldt de EO in zijn radio-uitzending. daarnaast ligt de foutmarge met 5 procent enkele malen lager dan bij Comverse-apparatuur.

    Buitenlandse overheden komen volgens Kuylman regelmatig naar Nederland om het onderwerp aftappen te bespreken. Op het gebied van telefoontaps heeft dat ertoe geleid dat andere landen zeker niet het Nederlandse systeem wilden. De technische standaarden voldoen niet. In de praktijk leidt dit tot, bijvoorbeeld, gegevensverlies. Tijdstippen van gepleegde telefoongesprekken worden niet geregistreerd, of de telefoonnummers van de beller of gebelde niet.

    Volgens demissionair minister Donner van Justitie worden er jaarlijks 300.000 verzoeken om gebruikersgegevens de deur uitgedaan. Over een paar jaar zal dat aantal toegenomen zijn tot 900.000. Dat blijkt uit een brief van minister Donner aan de Tweede Kamer, waarover verderop in de tekst meer.

    Strubbelingen rondom internettappen

    Internetaftappen staat nog in de kinderschoenen, met de bijbehorende problemen. Zo is bijvoorbeeld niet duidelijk hoeveel simultane taps een provider verplicht is te hebben. Ook is niet duidelijk of ‘internet exchanges’ en colocation-bedrijven aftapbaar moeten zijn en hoe. Ook voor internettappen wordt aan overheidszijde gebruik gemaakt van Comverse-apparatuur.

    Providers zijn sinds april 2001 reeds bij wet verplicht tapbereid te zijn, de kosten daarvoor vonden zij echter te hoog en weinigen voldeden aan deze wettelijke plicht. Er moest een brief van de overheid aan te pas komen, met het vooruitzicht op een sanctionerende boete van 50.000 gulden per dag, om een ‘mobiel tapteam’ op te richten. Providers hebben nu gezamenlijk enkele tapkasten die op verzoek naar de betreffende provider toe wordt gereden.

    Voordat er bij politieonderzoeken überhaupt sprake is van aftappen, worden er jaarlijks honderdduizenden verzoeken om klantgegevens verstuurd naar telecombedrijven. Overheidsdiensten vragen naam-, adres- en woonplaatsgegevens van klanten op die in het politievizier zitten, maar nog niet noodzakelijkerwijs onderwerp van formeel onderzoek zijn. Justitie wil meer gegevens dan providers afstaan. Hiertoe zijn de partijen al sinds 2001 in overleg.

    Het overleg met de overheid op het gebied van het uitwisselen van klantgegevens ligt echter stil. Minister Donner weigert al een jaar een convenant te tekenen met de Nederlandse internetproviders, verenigd in het NLIP.

    NLIP-directeur Hans Leemans zegt: “Het convenant moest regelen: 1) structurele financiering van de meldpunten, 2) vrijwaring aansprakelijkheid medewerkers van de meldpunten, 3) bescherming medewerkers meldpunten bij bedreigingen en 4) vrijwillige verstrekking klantgegevens bij kinderporno. Punt 4 hbben de ISP’s al zelf opgelost door eenzijdig een regeling te bepalen, zoals is verwoord in de brief aan Donner. Punt 2 is voor het OM niet haalbaar. Omdat er dus 2 van de 4 zaken niet geregeld kunnen worden, is de haalbaarheid van het convenant minimaal”.

    Justitie weigert providers dus te vrijwaren van aansprakelijkheid voor het verstrekken van klantgegevens. Tijdens het reguliere recherchewerk, zo wenst de overheid althans, zouden providers klantgegevens af moeten staan. Ze moeten daar de aansprakelijkheid zelf voor dragen, dat terwijl er nog geen gerechtelijk vooronderzoek gaande is. Bij een gerechtelijk vooronderzoek zijn providers wel verplicht klantgegevens af te staan op verzoek.

    Ook cafevrienden getapt

    Als het aan minister Donner ligt zal er alleen maar meer getapt gaan worden, zowel op internet als op de telefoon. Onlangs stelde hij voor in een brief aan de Tweede Kamer om niet alleen verdachten officieel aftapbaar te maken, maar ook hun ‘sociale omgeving’, vrienden uit de kroeg en van het voetbalveld. Wat nu nog als bijvangst geregistreerd wordt en gewist moet worden, bijvoorbeeld een telefoongesprek van een familielid op het toestel van de verdachte, zou ook bewaard moeten gaan worden. Jelle van Buuren schreef hier uitgebreid over op Security.nl.

    zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-20022003-1715-1719.html

  2. Jesse schreef:

    Buitenlandse fa. luistert Nederlandse tapkamers af
    15:12 25 nov 2002

    De Israelische inlichtingendienst luistert de Comverse-tapkamers [nu Verint] te Zoetermeer van de Nederlandse politie- en inlichtingendiensten af. De Nederlandse overheid heeft de tapsystemen voor een vriendenprijsje kunnen kopen in ruil voor Israelische toegang tot de getapte data. De betrouwbaarheid van de systemen laat te wensen over.

    Dat stelt EO radioprogramma De Ochtenden op basis van een aantal interviews met bronnen in en rondom Nederlandse inlichtingen- en politiediensten. Eerder al bleek dat, ondanks de wettelijke plicht daartoe, getapte telefoongesprekken niet gewist worden. Sterker nog, niet gewist kunnen worden.
    Alle uitzendingen over aftappen zijn te beluisteren op de website van de EO.

    Hebreeuwse toetsenborden

    Volgens de bronnen kon de Nederlandse overheid voor een ‘vriendenprijs’ tapkamerapparatuur aanschaffen bij het Israelische Comverse, nu Verint, in ruil voor toegang tot de installaties. Comverse kan van buitenaf inbellen op de Nederlandse tapkamerapparatuur om onderhoud te plegen en tegelijkertijd gericht naar specifieke data te zoeken en deze, desgewenst, wissen. Op deze processen is geen Nederlandse controle. Ook onderhoudsmonteurs die ter plaatse hun werk doen, worden niet gecontroleerd.

    Hoewel EO’s De Ochtenden geen concrete bewijzen kunnen vinden van naar Israel lekkende informatie staat de betrouwbaarheid van de systemen zeker ter discussie. Dit is des te kwalijker aangezien Nederland tot de wereldtop behoort wat aantal taps betreft: in Nederland wordt meer getapt dan in Amerika en dat lijkt alleen nog maar toe te nemen.

    ‘Medewerkers van Comverse sluiten tijdens onderhoudsbeurten Hebreeuwse toetsenborden aan op de tapkasten en er schieten alleen maar Hebreeuwse tekens over het scherm’, vertelt tapexpert Martien Kuylman aan Planet Multimedia, die optreedt als getuige-deskundige in een rechtzaak tegen de Koerd Huseyin Baybasin tegen wie levenslang is geeist:

    ‘Er is van de Nederlandse overheid niemand die dat controleert, laat staan snapt wat er op het beeldscherm staat. Het lijkt me sterk dat ze afgetapte telefoongesprekken via een datalijn naar Israel transporteren. Dat zou opvallen omdat een dergelijke transmissie enorme hoeveelheden data op zou leveren. Het hoort echter geen probleem te zijn getapte data op te slaan tijdens een onderhoudsbeurt en deze vervolgens mee naar buiten te nemen. Niemand kijkt dit na, zo lang er maar voor getekend wordt mag een monteur meenemen wat hij wil.’

    Kuylman schat dat tussen de 20 en 30 procent van de met Comverse-apparatuur afgetapte telefoongesprekken onbetrouwbaar is. Door falende software en harware worden getapte gegevens niet of niet goed opgeslagen. ‘Voor een rechter die een moordzaak moet beoordelen, is dat onaanvaardbaar. Onbetrouwbare informatie is geen onomstotelijk bewijs’. De tapexpert toonde de rechter aan gerede twijfels te hebben bij getapte telefoongesprekken.

    Betrouwbaarheid tapsystemen

    Taco Stein, Officier van Justitie van het Landelijk Parket, zegt geen reden te hebben om aan de betrouwbaarheid van tapkamers te twijfelen. Hij verrichte een onderzoek naar de betrouwbaarheid van de Comverse-systemen.

    Volgens Kuylman zijn de resultaten van het onderzoek echter nooit ter toetsting aan een externe derde voorgelegd. Comverse-systemen zijn nooit door een externe derde ter toetsing voorgelegd. Het Israelische bedrijf levert systemen met propriety-software, zelf ontwikkelde software. Het is niet duidelijk wat er zich in een tapkast afspeelt.

    De Nederlandse overheid vernieuwt momenteel zijn tapsystemen en brengt het aantal terug van 36 naar 4. Twee kasten zijn reeds besteld, bij Comverse. De andere twee systemen moeten nog besteld worden. Om kritieken te weerstaan zegt de overheid nu toegang te hebben tot de broncode van de tapsoftware, maar niemand controleert deze, aldus Kuylman.

    Comverse is niet de enige leverancier van tapapparatuur. Nederland kent ook een aantal Nederlandse leveranciers, waaronder IDD in Delft en Digivox in Rotterdam. In tegenstelling tot de Israelische systemen zijn de soft- en hardwarematige blauwdrukken van Nederlandse systemen wel bekend en extern toetsbaar, meldt de EO in zijn radio-uitzending. daarnaast ligt de foutmarge met 5 procent enkele malen lager dan bij Comverse-apparatuur.

    Buitenlandse overheden komen volgens Kuylman regelmatig naar Nederland om het onderwerp aftappen te bespreken. Op het gebied van telefoontaps heeft dat ertoe geleid dat andere landen zeker niet het Nederlandse systeem wilden. De technische standaarden voldoen niet. In de praktijk leidt dit tot, bijvoorbeeld, gegevensverlies. Tijdstippen van gepleegde telefoongesprekken worden niet geregistreerd, of de telefoonnummers van de beller of gebelde niet.

    Volgens demissionair minister Donner van Justitie worden er jaarlijks 300.000 verzoeken om gebruikersgegevens de deur uitgedaan. Over een paar jaar zal dat aantal toegenomen zijn tot 900.000. Dat blijkt uit een brief van minister Donner aan de Tweede Kamer, waarover verderop in de tekst meer.

    Strubbelingen rondom internettappen

    Internetaftappen staat nog in de kinderschoenen, met de bijbehorende problemen. Zo is bijvoorbeeld niet duidelijk hoeveel simultane taps een provider verplicht is te hebben. Ook is niet duidelijk of ‘internet exchanges’ en colocation-bedrijven aftapbaar moeten zijn en hoe. Ook voor internettappen wordt aan overheidszijde gebruik gemaakt van Comverse-apparatuur.

    Providers zijn sinds april 2001 reeds bij wet verplicht tapbereid te zijn, de kosten daarvoor vonden zij echter te hoog en weinigen voldeden aan deze wettelijke plicht. Er moest een brief van de overheid aan te pas komen, met het vooruitzicht op een sanctionerende boete van 50.000 gulden per dag, om een ‘mobiel tapteam’ op te richten. Providers hebben nu gezamenlijk enkele tapkasten die op verzoek naar de betreffende provider toe wordt gereden.

    Voordat er bij politieonderzoeken überhaupt sprake is van aftappen, worden er jaarlijks honderdduizenden verzoeken om klantgegevens verstuurd naar telecombedrijven. Overheidsdiensten vragen naam-, adres- en woonplaatsgegevens van klanten op die in het politievizier zitten, maar nog niet noodzakelijkerwijs onderwerp van formeel onderzoek zijn. Justitie wil meer gegevens dan providers afstaan. Hiertoe zijn de partijen al sinds 2001 in overleg.

    Het overleg met de overheid op het gebied van het uitwisselen van klantgegevens ligt echter stil. Minister Donner weigert al een jaar een convenant te tekenen met de Nederlandse internetproviders, verenigd in het NLIP.

    NLIP-directeur Hans Leemans zegt: “Het convenant moest regelen: 1) structurele financiering van de meldpunten, 2) vrijwaring aansprakelijkheid medewerkers van de meldpunten, 3) bescherming medewerkers meldpunten bij bedreigingen en 4) vrijwillige verstrekking klantgegevens bij kinderporno. Punt 4 hbben de ISP’s al zelf opgelost door eenzijdig een regeling te bepalen, zoals is verwoord in de brief aan Donner. Punt 2 is voor het OM niet haalbaar. Omdat er dus 2 van de 4 zaken niet geregeld kunnen worden, is de haalbaarheid van het convenant minimaal”.

    Justitie weigert providers dus te vrijwaren van aansprakelijkheid voor het verstrekken van klantgegevens. Tijdens het reguliere recherchewerk, zo wenst de overheid althans, zouden providers klantgegevens af moeten staan. Ze moeten daar de aansprakelijkheid zelf voor dragen, dat terwijl er nog geen gerechtelijk vooronderzoek gaande is. Bij een gerechtelijk vooronderzoek zijn providers wel verplicht klantgegevens af te staan op verzoek.

    Ook cafevrienden getapt

    Als het aan minister Donner ligt zal er alleen maar meer getapt gaan worden, zowel op internet als op de telefoon. Onlangs stelde hij voor in een brief aan de Tweede Kamer om niet alleen verdachten officieel aftapbaar te maken, maar ook hun ‘sociale omgeving’, vrienden uit de kroeg en van het voetbalveld. Wat nu nog als bijvangst geregistreerd wordt en gewist moet worden, bijvoorbeeld een telefoongesprek van een familielid op het toestel van de verdachte, zou ook bewaard moeten gaan worden. Jelle van Buuren schreef hier uitgebreid over op Security.nl.
    –———————————————————————————-
    Nederlanders massaal afgeluisterd 24-11-2002
    EO-radio heeft primeur; Overige media Oost-Indisch doof voor afluisterpraktijken Justitie
    Nederland is onbetwist wereldleider op het gebied van het afluisteren van telefoons. In ons land tappen rechercheurs van politie en justitie per maand meer gesprekken af dan hun collega’s in Amerika in een heel jaar. Niet alleen verdachte criminelen zijn het doelwit, ook ‘gewone’ burgers staan in de belangstelling van de tappers. De wettelijke mogelijkheden zijn de afgelopen jaren alleen maar verruimd. Het EO-radioprogramma De Ochtenden bracht de afluisterpraktijken van de Nederlandse justitie in twee uitzendingen van een uur uitgebreid in beeld.
    De feiten zoals die naar voren kwamen waren schokkend genoeg, maar dat geen enkele van de Nederlandse kranten of andere media in de daaropvolgende dagen aandacht wilde besteden aan dit onderwerp, slaat alles. Hieronder volgt een samenvatting van de uitzending EO-radio 1, De Ochtenden van maandag 2 en donderdag 5 september.
    Met dank aan de makers, Koos van Noppen en Margot Minjon
     
    Mr. Cor Reintjes is advocaat van een verdachte van drugsmokkel. Tijdens de rechtzaak wordt duidelijk dat justitie telefoongesprekken heeft afgetapt. De advocaat besluit de opgenomen gesprekken op te vragen. Na veel juridisch getouwtrek krijgt hij 41 cd-roms, inclusief ruim 3000 A-viertjes aan uitgewerkte teksten. In de ene zaak zijn meer dan 50.000 telefoongesprekken getapt. Uit het materiaal blijkt dat justitie minstens zeshonderd (!) gesprekken heeft opgenomen met advocaten, artsen en notarissen terwijl de wet zegt dat dit soort vertrouwelijke gesprekken niet mogen worden getapt. Tot verbijstering van de advocaat blijken de gesprekken zelfs uitgewerkt en bewaard.
    Opsporingsambtenaren verklaarden ter zitting dat informatie uit deze uitgewerkte gesprekken niet aan het dossier is toegevoegd, maar wel is gebruikt voor verder onderzoek. “Dat is nu juist wat de wet wil voorkomen,” zegt Reintjes. “Het gaat hier om de fundamentele grondslag van ons strafproces, namelijk dat een verdachte vrij met zijn advocaat kan spreken.”
    De officier van justitie heeft tijdens een eerdere zitting, vorig jaar, erkend dat sinds 1994 in veertien tapkamers in Nederland gesprekken tussen verdachten en hun advocaten worden opgenomen. Bovendien bleken die gesprekken niet te kunnen worden gewist. De leverancier heeft verklaard dat de computerapparatuur van de tapkamers niet over de vereiste programmatuur beschikt. Justitie heeft er domweg nooit om gevraagd.
    Reintjes: “De rechter wilde niet alsnog opdracht geven aan de officier om de gesprekken te vernietigen, omdat er dan ook bewijsmateriaal verloren zou kunnen gaan, want dan zouden de discs helemaal vernietigd moeten worden. Dat betekent dat de rechtbank de officier toestaat tegen de wet te handelen. Daarmee geef je het opsporingsapparaat een vrijbrief om maar te doen wat ze willen. En dat gebeurt ook.”
    Volgens Reintjes gaat het bij de 50.000 telefoontaps om allerhande gesprekken, ook met gewone burgers die niets met de zaak te maken hadden.
    De kring is wijd getrokken. Wie toevallig naast een verdachte woont, kan opeens getapt worden, want wie weet belt de buurman wel eens via het bewuste toestel.
    Justitie wil niet zeggen hoeveel er jaarlijks in Nederland wordt afgeluisterd. Al sinds 1998 doet het ministerie daar geen enkele mededeling over.
    Waarom eigenlijk? “Goeie vraag” zegt Maurice Wessling van Bits of Freedom, een stichting voor digitale burgerrechten: “Soms zeggen politiemensen dat je daarmee criminelen in de kaart speelt; een slap verhaal. Of men zegt: We hebben geen cijfers. Wat net zo bizar is, want daarmee zeggen ze eigenlijk dat ze in het wilde weg tappen. De echte reden is volgens mij dat er in Nederland veel getapt wordt en dat men weet dat die cijfers ongunstig zijn voor Justitie in een publiek debat.”
    Martien Kuilman, ex-rechercheur: “Ik kan mij niet voorstellen welke boef er niet gevangen zou worden, als we zouden weten hoeveel er in ons land getapt wordt. Ik denk dat als je iets goed en verstandig en correct inricht, dat op geen enkele manier de inhoudelijke kant van de telefoontap hoeft te schaden. Integendeel, als de procedure goed is vastgelegd, wordt het een veel sterker bewijsmiddel dan het nu is.”
    Nederland telt tenminste 39 tapkamers en er wordt flink geinvesteerd in nieuwe, modernere tapkamers
    Over het aantal telefoonnummers dat jaarlijks wordt getapt, lopen de schattingen uiteen. De ene gesprekspartner zegt 90.000 of meer, de ander schat het op minstens 200.000. Let wel: het gaat hier om nummers, niet om aantallen gesprekken. En dan nog alleen van politie en justitie, want hoeveel de inlichtingendiensten tappen, is geheel onbekend. “Het hele opsporingsysteem in Nederland drijft op taps,” erkennen bronnen bij politie. Het is goedkoop en gemakkelijk. Martien Kuilman: “Je kunt volstaan met achter het bureau de telefoons te beluisteren. Cru gezegd: je hoeft er niet op uit om boeven te vangen.”
    Telecomaanbieders als KPN of Vodafone zijn wettelijk verplicht mee te werken aan het aftappen. De afzonderlijke kosten van de afgeluisterde gesprekken krijgen zij wel vergoed van Justitie, maar de infrastructuur die nodig is om het aftappen mogelijk te maken, moeten zij zelf betalen. Die kosten worden doorberekend aan de gebruikers. Bellers betalen dus zelf om te worden afgeluisterd.
    Uit een inventarisatie blijkt dat politie en justitie een keur aan middelen ter beschikking staat bij het tappen van mobiele telefoons. Om te beginnen kan het telefoonnummer kan worden opgevraagd bij het CIOT, een orgaan dat de nummers van alle telecomaanbieders beheert. Dat het merendeel van de gsm-bellers pre-paid-kaarten gebruikt, is slechts een kleine hobbel in het onderzoek. De politie beschikt over mobiele apparatuur waarmee in een handomdraai veel informatie over bellers in een bepaald gebied te weten kunnen komen: wie ze zijn, waar ze zich bevinden, met wie ze bellen en desgewenst kunnen ze meteen worden afgeluisterd. Een geavanceerder vorm van afluisteren is het gebruik van het mobieltje als afluisterapparaat. Zelfs als de eigenaar denkt dat het apparaat ‘uit’ staat, kan het mobieltje functioneren als een microfoon, die alle gesprekken die binnen een straal van vijf meter worden gevoerd, doorseint naar de tapkamers.
    Nederland telt tenminste 39 tapkamers en er wordt flink geinvesteerd in nieuwe, modernere tapkamers. De gesprekken die in de tapkamer zijn opgenomen, worden uitgewerkt door rechercheurs; een buitengewoon arbeidsintensieve klus. “Er is wel voorgesteld om dat door administratieve krachten te laten doen, maar de rechercheurs voelen daar niet voor,” zegt Martien Kuilman. “Ze willen zelf de nuances in de gesprekken tot zich nemen en dicht bij het onderzoek staan. Ze horen bijvoorbeeld een verdachte drie keer per week zeggen dat hij naar het sportfondsenbad gaat. Gaat hij dan echt zwemmen, of gaat het om iets anders?”
    Met taps kan gemakkelijk gemanipuleerd worden
    Er wordt in Nederland op grote schaal getapt, maar het is zeer de vraag of het een effectief middel is in de opsporing. Ex-rechercheur M. Kuilman, die de tapkamer in Amsterdam inrichtte: “Er is geen vergelijkend onderzoek gedaan naar de vraag in hoeverre telefoontappen effectiever is dan andere opsporingsmethoden. Bij justitie vind je mensen die zeggen dat het zeer effectief is, daarbuiten wordt er zeer aan getwijfeld.” Andere bronnen noemen het juist een “zeer effectief” middel. Het is ongelooflijk wat mensen, ook doorgewinterde criminelen, tegen elkaar zeggen over de telefoon. Volgens Kuilman traceer je hooguit met taps de “middenmoot” van de criminele wereld. “Grote jongens zijn er meer op bedacht.”
    Telefoontaps zijn in Nederland geaccepteerd als wettig bewijsmiddel . Voorzover bekend neemt Nederland daarmee een unieke positie in de wereld in. Maar het is niet alleen een makkelijke, ook een fraudegevoelige wijze van bewijsvoering. “Discutabel”, noemt een bron uit de militaire inlichtingendienst het. Met taps kan gemakkelijk gemanipuleerd worden. Twee jaar geleden zijn de wettelijke mogelijkheden om af te luisteren, verruimd, zegt dr. Bert-Jaap Koops, die zich bij de Katholieke Universiteit Brabant bezig houdt met strafrecht en informatie- en telecommunicatietechnologie. “Vroeger mocht je alleen een verdachte aftappen,” vat Koops samen, “tegenwoordig ook derden,” lees: onschuldige burgers.
    Maar dat is niet de enige verruiming. De beslissing om een tap te plaatsen hoeft niet langer genomen te worden door de rechter-commissaris, tegenwoordig mag een officier van justitie dat. Die beslissing wordt later in de rechtzaak nog wel “gewogen” , maar het is duidelijik dat de drempel om te tappen daarmee is verlaagd, zegt Kuilman.
    De rechter is eigenlijk de enige die het bewijsmateriaal toetst, zegt Maurice Wessling. “Dat betekent dat de rechter het tapmateriaal beoordeelt van die ene verdachte, in die ene specifieke zaak. In die zin hebben rechters ook geen totaaloverzicht, geen vogelvluchtperspectief wat er in een groter verband aan de hand is. Ik denk dat zij zaken rond procedure en techniek aan zich voorbij laten gaan.” Een machtiging wordt afgegeven voor een x aantal nummers. Het zou goed mogelijk zijn om op basis van een machtiging veel meer nummers af te luisteren en bronnen bij justitie bevestigen dat. “Er wordt meer afgeluisterd dan op de machtiging voorkomt,” zegt een van de bronnen.
    “Justitie controleert justitie”
    Het probleem is echter dat veel zaken de rechter niet halen. In dat geval weet je niet of dat tapmachtiging nu wel in de haak was of niet en of justitie de bevoegdheid niet te buiten is gegaan. “Er is niemand die dat controleert. Dat is wel een manco in de wetgeving,” erkent onderzoeker Bert Jaap Koops van de Katholieke Universiteit Brabant.
    “Justitie controleert justitie,” zegt Wessling. “De controleur controleert zichzelf. Er is geen onafhankelijke toezichthouder. En er worden over de tap-praktijken geen jaarverslagen gemaakt die naar de Tweede-Kamer gaan.”
    Moeten we ons nu zorgen maken over de huidige praktijk van het tappen van telefoons? “Ja,” zegt een van de politiemensen die we spreken. “Niet alleen de verdachte wordt getapt, maar ook allerlei andere mensen met wie zo iemand belt. Bij de huidige grote aantallen taps betekent dat een inbreuk op de privacy van heel veel onschuldige mensen. Waar ik bang voor ben, is dat er een verschuiving plaatsvindt: middelen die eerst als heel zwaar werden beschouwd, worden steeds minder als zodanig gezien en dus ook voor mindere misdrijven ingezet.”
    Kuilman: “Ik vind een beslissing of je iemands privacy zo grondig mag schenden zeer ingrijpend. Daar moet je niet te licht aan tillen. Zo’n beslissing zou genomen moeten worden door een rechter-commissaris, die geacht wordt onafhankelijk te zijn. Nu ligt die bij de officier van justitie. Hij is belanghebbende in het onderzoek. Je moet er op vertrouwen dat die scheiding weet te maken tussen het belang van het onderzoek en het privacy-belang van mensen. Eerlijk gezegd wantrouw ik dat.
    Ook omdat de tendens is om die privacygrenzen op te rekken. Kijk naar de plannen om internet en email-verkeer ook af te tappen. Dat alles geeft me de indruk alsof telecommunicatie wordt gezien als een verlengstuk van de Nederlandse opsporing. Dat kan niet de bedoeling zijn.”
    Wessling: “Waar we ons zorgen over zouden moeten maken is dat het afluisteren in Nederland op zo’n schaal gebeurt zonder dat er enige controle is, zonder dat er verantwoording wordt afgelegd. Als je zo’n systeem bouwt, zonder dat er verantwoording afgelegd hoeft te worden, beland je automatisch vroeg of laat in de problemen. Het systeem gaat de situatie misbruiken.”
    Kuilman richt zijn pijlen op de politiek: “De Tweede Kamer moet verifieren of het telefoontappen wel het middel is om dat in deze mate willen inzetten. Er zou cijfermateriaal beschikbaar moeten komen. Het ministerie van justitie weet tot in detail hoeveel taps worden gezet, maar of dat bij de Tweede-Kamerleden bekend is, betwijfel ik. Je zou daar de afweging willen laten plaatsvinden: vinden we dit een goede zaak?”
    Het zou wel eens commotie kunnen veroorzaken. “Ja, dat wil dan dus zeggen dat wij als Nederlanders het er kennelijk niet mee eens zijn. Dan is het volstrekt juist dat de politiek zich ermee bemoeit en het ministerie van Justitie instrueert over welke opsporingsmiddelen wel en niet gebruikt mogen worden. Het zou transparant moeten zijn en dat is op dit moment absoluut niet het geval.”

    zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-20022003-1715-1719.html

  3. Sem schreef:

    Dit doet vermoeden dat persoonlijke zaken welke onder de Nederlandse Wetgeving vallen -nu standaard in handen van derden zit -waar wij terzake geen bedoelde overeenkomst mee hebben . Hoe strafbaar kan onze eigen staat met de belangen van zijn bugers omgaan

  4. Jeffrey schreef:

    Alles en iedereen wordt 24 uur per dag afgeluisterd.
    In Friesland – Burum gaat al onze informatie naar de VS
    ia ECHELON – NSO

    anarchologie.com/www.anarchiel.com/stortplaats/toon/echelon_de_geheime_macht_-privatisering_door_de_vs_van_alle_geh.html

  5. Ko schreef:

    .
    Nederland is het doorgeefluiik voor Europa – Rusland en ZO Azie

Geef jouw mening

Close
%d bloggers liken dit: