Onzin van de dag : ‘Slavernij is 150 jaar geleden, maar tegen moderne vormen doen we te weinig’

Gedwongen bedelarij. Dwangarbeid in de landbouw. Gedwongen sekswerk. Dwangarbeid in de horeca. Vorig jaar was het 150 jaar geleden dat Nederland slavernij afschafte, maar hedendaagse vormen van uitbuiting en dwang duren voort. Betrouwbare statistieken blijven moeilijk te verkrijgen, maar tussen 2008 en 2012 werden in Nederland meer dan 5.500 slachtoffers van mensenhandel geregistreerd door een ngo die dient als nationaal slachtoffermeldpunt.

Dwangarbeid, mensenhandel en andere vormen van hedendaagse uitbuiting blijven doorgaans verborgen, en kunnen veraf lijken te staan van het leven van Nederlanders. Vaak wordt dit misbruik eerder gezien als een plaag van landen die te kampen hebben met armoede, corruptie en misdaad. (bron)

Sterker nog we moedigen het met zijn allen aan in Nederland met de overheid als grootste voorstander:

Mensen met een bijstandsuitkering zullen de handen uit de mouwen moeten steken. Per 1 juli volgend jaar moeten zij verplicht een tegenprestatie leveren voor hun toelage. (bron)


Koolen belandde in de bijstand. Zijn gemeente plaatste hem vervolgens bij sociale-werkvoorzieningbedrijf Promen om een tegenprestatie te leveren voor zijn uitkering. Hij werkt 36 uur per week met behoud van uitkering. Hij krijgt één vakantiedag per maand en komt niet in aanmerking voor vakantiegeld of een dertiende maand. Daarnaast moest hij nog wel verplicht vijf sollicitatiebrieven per week schrijven.

Koolen vindt het logisch om een tegenprestatie te leveren voor zijn uitkering. ‘Maar het moet wel in verhouding staan, want ondanks mijn zuinige levensstijl kom ik maar nauwelijks rond.’ Sinds de invoering van de Wet Werk en Bijstand (WWB) in 2004 willen steeds meer gemeenten dat bijstandsontvangers, in ruil voor hun uitkering, aan het werk gaan. Vanaf 1 juni 2014 zijn gemeenten zelfs verplicht een tegenprestatie te vragen aan mensen in de bijstand. (bron)


Na twintig jaar in de horeca te hebben gewerkt en een paar jaar in de uitvaartbranche, overlijdt zijn vriendin aan longkanker. Hierdoor was hij niet meer in staat om in de uitvaartbranche werkzaam te zijn en hij komt werkloos thuis te zitten. Hij moest zich melden bij een arbeidstrainingscentrum om in het Work First traject te gaan werken.

Een dergelijk traject helpt uitkeringsgerechtigden terug te keren op de arbeidsmarkt. Hij kreeg de keuze om te schoffelen of lijm in te pakken. Na één dag schoffelen is hij gestopt met de “dwangarbeid”, en de gemeente heeft hem gekort op zijn uitkering.  (bron)

 

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Dit vind je misschien ook leuk...

Geef jouw mening

Close