Opnieuw economische kopzorgen voor EU

Niemand doet dat zo fijnzinnig als de Italiaanse premier Renzi. In Italië wordt in het najaar een referendum gehouden omtrent enkele ingrijpende grondwetswijzigingen die het politieke DNA van het land zullen hertekenen. Wanneer Renzi dat referendum zou verliezen, is zijn politieke carrière (althans in Italië) wellicht voorbij.

Renzi heeft daarom een belangrijke incentive om een hoofdrol op te eisen in Europa: als hij kan tonen dat hij invloed heeft in de EU, en op het internationale (geo)politieke toneel, vergoten zijn politieke overlevingskansen. Italianen zijn immers gevoelig aan sterk leiderschap.

Renzi voert momenteel een open, zij het koude, oorlog tegen Brussel uit op twee fronten.

Eén: het economische front. Nu aan het licht is gekomen dat de ECB de rommelkredieten van Deutsche Bank opkoopt en zichzelf zo heeft ontmaskerd als filiaal van de Bundesbank (in plaats van omgekeerd) dreigt Renzi ermee om de regels inzake staatssteun aan banken naast zich neer te leggen.

De Italiaanse zombiebanken hebben dringend geld nodig. 17% van de uitstaande leningen zijn subprime. Ruim drie keer zoveel als het procentueel aantal Amerikaanse subprime leningen in 2007-08.

Renzi mag die banken geen staatssteun toekennen buiten de ECB om, maar dreigt dat nu toch te doen en gebruikt de onduidelijkheid omtrent DB om zijn wil door te drijven.

Twee: het geopolitieke front. Net nu de sancties tegen Rusland en de Russische bevolking van de Krim met zes maanden zijn verlengd, sluit het Italiaanse wijnbouwconcern E&A een deal met de nieuwe autoriteiten op het schiereiland ter waarde van 300 miljoen euro voor de uitbouw van de wijnbouw.

De Krim heeft een lange traditie van wijnbouw die teruggaat tot de Griekse oudheid. Het milde klimaat en vruchtbare grond is ideaal voor kwalitatieve wijnen.

In de 19e en vroege 20e eeuw stonden Krim-wijnen hoog aangeschreven, op een moment dat de markt werd gedomineerd door de Franse wijnbouw. Ten tijde van de Sovjet-unie betaalde Moskou grof geld aan Franse wijnboeren om de Krimwijnen te verbeteren, en de wijnbouw te moderniseren.

Na de val van de Sovjet-unie implodeerde de wijnbouw, maar daar wil men nu verandering in brengen. Het wijnbouwareaal wordt uitgebreid van 50.000 naar 80.000 hectare, en de Italianen krijgen een zo goed als monopolie op de uitbouw ervan.

Dat is goed voor de Italiaanse en Russische economie, en slecht nieuws voor Brussel, die er maar niet in slagen om de lidstaten eendrachtig op één anti-Russische geopolitieke lijn te krijgen.

Het is niet de eerste keer dat Renzi in volle sanctie-periode deals sluit met de Russen. Eerder rijfde hij voor gasreus ENI een monstercontract binnen voor structurele samenwerking met Russisch olieproducent Rosneft, haalde hij 70.000 jobs van de Italiaanse kledingindustrie weg uit Azië om ze in Rusland te plaatsen, en zorgde hij ervoor dat grootbank Intesa Sanpaolo de gedeeltelijke privatisering van Rosneft kan begeleiden.

Kortom: Renzi plaatst Italië de facto buiten de EU door het EU-beleid en de EU-wetten koudweg naast zich neer te leggen, zonder een referendum te organiseren. Dat getuigt van groot leiderschap en grote moed. Alleen al om die reden hopen we dat hij het referendum zal winnen.

Lees verder via Bron: Time2Wakeup!

Vond je dit interessant, overweeg een donatie en advertentievrije site
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Dit vind je misschien ook leuk...

1 reactie

  1. jungleelephant schreef:

    Legden ze hier het Eu-beleid ook maar naast zich neer;die Italiaan heeft meer verstand en lef dan onze hele roverheid bij elkaar!

Geef jouw mening

Close
%d bloggers liken dit: