in , ,

Bizar: Nieuwe wet maakt dwangbehandeling in eigen huis mogelijk

Weg veilig plekje …

KELLEPICS / Pixabay

“Ik vind het een beangstigende wet” zegt Jolijn Santegoeds over de nieuwe Wet Verplichte GGZ. Met de wet krijgen hulpverleners vergaande dwangmiddelen om psychiatrische patiënten thuis te behandelen. “Ik zou me niet meer veilig voelen in m’n eigen huis.”

Het gaat wat Santegoeds van de actiegroep ‘Tekeer tegen de isoleer!‘ betreft gewoon om tijd.

Tijd en aandacht. Zelf heeft ze als psychiatrisch patiënt ook dwang meegemaakt en vindt de wet ronduit slecht. Ook psychiater Elnathan Prinsen van de NVvP is kritisch, maar ziet ook positieve punten.

Geboeid met polsbandjes

Op de website van de GGZ wordt de wet gepresenteerd als middel om psychiatrisch patiënten verplichte zorg op te leggen, ‘wanneer het gedrag van een persoon als gevolg van zijn psychische stoornis leidt tot ernstig nadeel voor zichzelf of anderen’.

Die verplichte zorg bestaat volgens de GGZ uit ‘het toedienen van medicatie, insluiten of het uitoefenen van toezicht op de patiënt’.

Uitlegfimpje van het GGZ over de Wet verplichte ggz (Wvggz)

Hoe die verplichte zorg er vervolgens in de praktijk uit gaat zien ontdekte het Algemeen Dagblad aan de hand van formulieren van zorgverzekeringen.

Zo kunnen patiënten thuis geboeid worden met polsbandjes, mag hun rolstoel worden geblokkeerd en kunnen ze opgesloten …

Lees verder bij de bron: EenVandaag


Wil jij, mij meehelpen om de mensen te informeren?!
Dat kan door berichten te delen of een donatie te doen die ik weer herinvesteer.

Tikkie | iDeal | PayPal

Rapporteren

3 Comments

Laat een reactie achter
  1. Er zijn teveel ervaringen waar de overheid en kerk de fout in gingen in het verleden. En niet zo’n klein beetje.
    Er is alle reden om zeer terughoudend te zijn met het geven van bevoegdheden. Anders gezegd: ik vertrouw de overheid voor geen cent.

  2. .
    Een aanpassing van bestaande informatie uit de USSR
    Je zal een probleem met de buren hebben [een verader]- en pats daar heb je bezoek van een GGZ medewerker
    .
    De Wet werkt alleen – als je eerst een bloedbad aanricht

  3. Beangstigend. In 2010 zat ik dankzij de GGZ ineens opgescheept met een ‘waanstoornis’ – zonder dat er een officiele diagnose gesteld was – die vorig jaar februari 2018 door dezelfde psychiater weer tegengesproken is (zwart op wit). ‘Patient heeft geen psychoses, nooit psychoses gehad en diagnose had in 2010 niet gesteld mogen worden.’ Ook heb ik sinds vorig jaar (pas) de beschikking over de bewijzen dat 2 van de andere 3 leden van het gezin waar ik uit voort kom er alles aan gedaan hebben in 2009 en 2010 om hun straatje schoon te vegen, en hoe makkelijk hen dat gemaakt is. Het 3e gezinslid heeft in 2014 (ook bewijsbaar) dit nog eens dunnetjes over willen doen.

    De crux van het verhaal is dat door GGZ aan mij gevraagd is hoe spreekwoordelijk de vork in de steel gestoken zat, ik hen een lijst van meer dan 40 getuigen overlegd heb waar men (stukjes van) mijn claims had kunnen checken, dit niet in het takenpakket van de GGZ zit, en derhalve de door mij geuite beschuldigingen alleen voorgelegd zijn aan de beschuldigden die zich uiteraard vrijgepleit hebben. Mijn bezwaar aantekenen over deze naieve werkwijze werd beantwoord met: ‘hoor en wederhoor’. Mijn ridiculiseren van die werkwijze: ‘Hallo met Robert Mikkelson, nee ik heb geen kindertjes misbruikt, zijn allemaal lastige kindjes waar mijn partner en ik al heel lang onder te lijden hebben, zij maken ons gek’. “Ok prima meneer Mikkelson wij hadden al zo’n vermoeden want wij vinden zelf ook dat die kindjes gekke dingen beweren en ook heel snel en heel erg boos worden als wij hen tegenspreken.’

    Dat ik tussen 2010 en nu ben blijven strijden voor wat ik waard ben, omdat deze situatie zich sowieso niet leent om ‘voor jezelf te kiezen’ (typisch zweverig GGZ advies) terwijl het spreekwoordelijke zwaard van Damocles nog altijd boven mijn hoofd blijft hangen, en ik alle instituties aangeschreven heb (en helaas vanuit teveel frustratie en boosheid), en de plaatselijke politici, politie, OM en rechters aantoonbaar mij nog immer tegenwerken, om niet te zeggen dat het er sterk op lijkt dat zij er op aansturen dat ik overga tot escalatie, ongeacht dat zij nu weten welke schandalige misser de GGZ gemaakt heeft, wordt mij door hen allen overduidelijk kwalijk genomen.

    Dit terwijl zelfs een rechter op 25/11/2016 de onlogica van de situatie waar ik in terecht ben gekomen, en de onlogica qua mogelijkheden vs. onmogelijkheden om zeker te weten wat er aan de hand is, niet kon ontkennen.

    ‘Rechter, kunt U mij alstublieft uitleggen hoezo het niet vreselijk onlogisch is dat: 70.000 euro voor 7 weken kliniek ter duiding (niet behandeling, dat komt daarna!) zonder meer mogelijk is, net als 70.000 euro of meer kosten maken voor de bajes, maar dat 3500 euro, 5% van 70.000 euro, voor maximaal 22 dagen een rechercheur mee op onderzoek om zeker te weten of dat mijn claims kloppen of niet, waarmee de optie kliniek dan helemaal gerechtvaardigd zou zijn, dat dat niet kan, maar nogmaals dat 70.000 euro uitgeven aan kliniek of bajes geen probleem is. Alstublieft rechter kunt U mij uitleggen waarom ik dat niet alleen maar vreselijk onlogisch kan vinden?’

    Uiteraard bleef de rechter zwijgen.

    Dwangbehandeling?

    Een reset knop om een willens en wetens falende overheid ter verantwoording te kunnen roepen – zonder dat zij dat zelf af mogen handelen – heeft Nederland veel en veel meer nodig dan nog meer door hen verzonnen en beheerste dwangmaatregelen.

Iedereen vindt er iets van, jij ook?

Epstein kreeg drie 12-jarige Franse meisjes als verjaardagscadeau, aldus voormalige ‘Sex Slaaf’

We Are Here zetten ondernemer Ozcan uit eigen pand, eruit anders “bellen we de politie”