Bijstandsgerechtigden, klaag ambtenaren aan wegens dwangarbeid

Lucifers in doosjes doen, gordijnhaakjes aanzetten, papiertjes prikken, en schoffelen in het park. Op grond van de Wet Werk en Bijstand (WWB) kunnen gemeenten alle bijstandsgerechtigden dwangarbeid opleggen. Wie niet werkt, zal niet eten, aldus de keiharde neo-liberale ideologie, ofwel: “kleerhangers sorteren of creperen”. Dwangarbeid staat echter op gespannen voet met het grondwettelijke recht op een vrije arbeidskeuze, en met internationale mensenrechtenverdragen.

Sinds de invoering in 2004 van de nieuwe Wet Werk en Bijstand (WWB) kan elke bijstandsgerechtigde verplicht aan het werk worden gezet. Maar in een aantal rechtszaken tegen deze dwangarbeid heeft de rechter de bijstandsgerechtigde in het gelijk gesteld en moesten de betrokken gemeenten bakzeil halen. Volgens de WWB is verplichte arbeid weliswaar toegestaan, maar alleen als de bijstandsgerechtigde met dat werk meer perspectief op de arbeidsmarkt krijgt en als het gaat om een reïntegratietraject dat op het betrokken individu is toegesneden, “maatwerk” dus. Vaak blijkt niet aan die twee voorwaarden te zijn voldaan, omdat bijstandsgerechtigden standaard worden gedumpt in zinloze en geestdodende “Work First”-projecten.

In dat soort gevallen handelen ambtenaren van de betrokken gemeentediensten dus in strijd met de WWB. Freelance journalist Louis van Overbeek adviseert bijstandsgerechtigden die met ongeoorloofde dwangarbeid te maken krijgen om aangifte te doen bij de politie wegens “ambtsmisbruik” van gemeente-ambtenaren. Op grond van artikel 365 van het Wetboek van Strafrecht moet een ambtenaar “die door misbruik van gezag iemand dwingt iets te doen, niet te doen of te dulden” worden gestraft met een gevangenisstraf of een geldboete.

Lees verder via Doorbraak.eu.

Foto via marie-ll

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Dit vind je misschien ook leuk...

Geef jouw mening

Close