De politiek doet niet aan feiten en dus krijgen we steeds meer onnozele wetten en regels

Deze week was er een hoorzitting in een Tweede Kamer Commissie over het plan van het Kabinet om wiet als harddrug aan te merken als het thc gehalte boven de 15% komt.

De hoorzitting duurde 4 uur en ik was niet van plan om dat helemaal te volgen, maar bleef toch hangen want het was fascinerend. Er waren maar een paar politieke partijen aanwezig, alleen de PvdA, D66, de VVD en de SP maar er kwamen stapels deskundigen langs van allerlei instellingen, Universiteiten  en ook bijvoorbeeld advocaten, de politie en justitie.

Vrijwel iedere deskundige maakte het voorstel van het Kabinet met de grond gelijk. Het was bijna gênant..

Een paar van de argumenten:

Het thc-gehalte kan niet goed gemeten worden (laboratoria komen iedere x tot heel verschillende metingen bij dezelfde plant)

Het is wetenschappelijk niet vastgesteld of het thc-gehalte alleen zorgt voor het effect van cannabis of dat ook andere elementen van de plant een rol spelen.

Het thc-gehalte moet (indien dat al kan) geregeld worden bij de teelt, maar de teelt is illegaal. Hoe wil je dat reguleren en hoe moeten coffeeshops dit controleren? De meetapparatuur is niet alleen erg duur, maar werkt dus ook niet betrouwbaar.

Er is geen groot probleem met thc; het grootste probleem is dat de teelt illegaal is, waardoor het niet te controleren is en in in handen van criminele organisaties.

Ik weet dat veel ouders zich zorgen maken over of kinderen drugs gebruiken. De meeste ouders weten nog wel of hun kind al dan niet de harddrug alcohol gebruikt, want dat ruik je vaak wel en ja de meest gebruikte drug onder jongeren is alcohol.

Natuurlijk weet de overheid dat ook. Maar onze overheid voert een merkwaardig beleid op drugs. De meest schadelijke en verslavende drugs, zoals alcohol en roken zijn hier legaal en de meest onschadelijke en niet verslavende drugs zijn illegaal, zoals bijv. xtc, lsd, paddo’s en wiet. Hier kiest de overheid niet voor regulering, zoals bij alcohol en roken, maar voor een totaalverbod of , zoals bij wiet een halfslachtig gedogen.

De redenen daarvoor, zijn voor mij een van de  raadsels van onze tijd. Ik heb de volgende redenen kunnen bedenken:

Politici zijn onwetend en wereldvreemd

Tweede Kamerleden moeten vaak veel terreinen behappen en ze worden bedolven onder allerlei voorstellen en stukken van het Ministerie, alwaar duizenden ambtenaren per Ministerie werken.

Tweede Kamerleden hebben vaak een paar fractiemedewerkers, maar dat staat in geen verhouding tot de hofhouding van de Ministers.

Er is geen zicht op of deze politici zelf enige ervaring hebben met de drugs die ze willen verbieden of reguleren.

Politici en ambtenaren zijn ontvankelijk voor lobbies

Multinationals lobbyen zich een slag in de rondte, zowel in Europa als bij onze regering en parlement om steeds meer macht te krijgen over de burgers of consumenten zoals ze ons tegenwoordig noemen. Besprekingen van de Europese Commissie  vinden plaats in het geheim onder het mom van vrije handelsverdragen. Ambtelijke voorstellen worden vaak eerst gedeeld met multinationals en nadat die hun zegje hebben kunnen doen, voorgelegd aan het Parlement.

Een sterke partij in de wietlobby is de medicijnindustrie. Wiet kan helpen bij medische klachten, zoals bijvoorbeeld pijnklachten en medische cannabis rukt daardoor ook steeds meer op. Maar wiet kan niet gepatenteerd worden omdat het een plant is, waardoor het voor de farmaceutische industrie geen lucratieve business is.

Ook instanties die voor hun bestaan afhankelijk zijn van de overheid lobbyen. Ze worden uitgenodigd bij hoorzittingen en geven reacties op wetsvoorstellen. Het gaat dan om bijvoorbeeld de politie, de aivd, de zorgverzekeraars, jeugdzorg, verslavingszorg, ets.

Het is logisch en goed dat de politiek luistert naar de praktijk, maar ze moet niet uit het oog verliezen dat deze instanties ook deels voor eigen parochie preken. Organisaties hebben nu eenmaal de eigenschap zo groot mogelijk te willen groeien. De baas verdient dan weer meer, net als de Raad van Commissarissen en de Raad van Toezicht en uiteindelijk wie weet de werkvloer ook.

Zo zal de politie niet pleiten voor legalisering van wietteelt. Dit zou ze zo ongeveer de helft van hun “business” kosten.  Dit geldt ook voor het Openbaar Ministerie.

Uiteindelijk wordt iedereen gehoord, behalve “de burger”  die meestal het meeste last heeft van alle maatregelen.

Lees verder via Kletskous.

 

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Dit vind je misschien ook leuk...

Geef jouw mening

Close