Met je EU: Niemand weet hoeveel lobbyisten er in Europa rondlopen

Erik Wesselius houdt al zeventien jaar een vinger aan de pols bij het circus rond lobby en belangenverstrengeling in Europa. De huidige commotie rond de nieuwe Europese Commissie is alweer één voorbeeld van hoe scheef de verhoudingen er kunnen liggen.

Je hebt lobbyisten en lobbyisten. Het gros opereert bij voorkeur in de anonimiteit. Met engelengeduld proberen ze ambtenaren en politici ervan te overtuigen dat een kleine aanpassing in het beleid toch echt veel beter is – voor hun bedrijf of overheid, maar dat zeggen ze er meestal niet bij. Aan de andere kant van het spectrum staat iemand als Erik Wesselius. Deze Utrechtenaar, meer activist dan lobbyist, bindt al zeventien jaar in alle openheid de strijd aan met de onevenredig grote invloed van het bedrijfsleven op de Europese wetgeving. “De verhoudingen zijn compleet scheef. De Europese Unie laat zich veel te veel leiden door het grote bedrijfsleven.”

Wesselius (1959) werkt voor CEO, waarvan hij mede-oprichter is. Die afkorting staat niet voor chief executive officer (algemeen directeur) maar voor Corporate Europe Observatory, een ‘uitkijkpost’ die het Europese bedrijfsleven in de gaten houdt. “Het is een bewuste woordspeling”, zegt Wesselius lachend. De uitkijkpost is gevestigd in hartje Brussel, en heeft vandaaruit goed zicht op de Brusselse instellingen, zoals de Europese Commissie (het dagelijks bestuur van de unie) en het Europees Parlement, die op een steenworp afstand liggen. CEO deelt een kantoorgebouw met onder meer Friends of the Earth Europe.

Nieuwe Eurocommissarissen

Aanleiding voor het interview is de nieuwe Europese Commissie, die naar verwachting op 1 november aantreedt, onder voorzitterschap van de Luxemburgse christen-democraat Jean-Claude Juncker. Wat valt er te verwachten van zijn nieuwe ploeg Eurocommissarissen?

Tijdens het gesprek blijkt een andere vraag relevanter: wélke ploeg? Want de hoorzittingen van het Europees Parlement met de kandidaten leken uit te draaien op een politiek bloedbad. Wesselius: “Alles lijkt mogelijk, het is heel onvoorspelbaar geworden.” De kandidatuur van de Brit Jonathan Hill, de Hongaar Tibor Navracsics, de Sloveense Alenka Bratušek en de Spanjaard Miguel Arias Cañete lag onder vuur. Zelfs de positie van de Fransman en ‘zwaargewicht’ Pierre Moscovici stond vanwege partijpolitieke kinnesinne even onder druk: de christen-democraten wilden gelijk oversteken. Als de sociaal-democraten de christen-democraat Cañete zouden afwijzen, zouden de christen-democraten de sociaal-democraat Moscovici afwijzen.

Na druk politiek overleg ging het Europees Parlement 8 oktober toch akkoord met de benoeming van alle omstreden Eurocommissarissen, op één na: Bratušek. Miguel Arias Cañete is dus de nieuwe Eurocommissaris van Klimaatactie en Energie. Volgens Wesselius is hij op deze post ongeloofwaardig. “Cañete en zijn familie zitten dik in de oliebelangen: ze hebben aandelen in twee tankopslagbedrijven, waarvan hij enige tijd bestuursvoorzitter was. Hij heeft die aandelen verkocht, maar zijn zwager is nu directeur van beide.” Tijdens de hoorzitting mompelde Cañete dat een zwager geen familie is. “Hoe kun je geloofwaardig de klimaatonderhandelingen, komend jaar in Parijs, namens de Europese Unie voeren als je zo vervlochten bent met de fossiele industrie?”

Lees verder via zaplog.

 

Foto via Corporate Europe Observatory

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Dit vind je misschien ook leuk...

Geef jouw mening

Close