Dit is wat zich aftekent: wie zich laat injecteren krijgt gaandeweg wat rechten en vrijheden terug, maar lang niet alle. Wie de injecties weigert blijft permanent van alle belangrijke rechten en vrijheden verstoken. Zo splijt de samenleving. Hoe daarop te reageren?
Wat moet je als je straks niet meer naar de sportschool kan, niet meer naar de bibliotheek, niet meer naar de bioscoop of naar een evenement? Net meer naar een restaurant? Niet meer een vriend of familielied in het buitenland kan bezoeken?
We zijn gijzelaars
De regering doet de hele samenleving op slot. Op die manier worden we gegijzeld. Het losgeld bestaat uit het toegeven aan vaccinatiedwang, mondkapjesdwang, afstandsdwang en wat ze allemaal nog meer aan idiote dwangmaatregelen verzinnen. Gij zult de gekste geboden gehoorzamen, op straffe van uitsluiting.
Onder dit juk doorgaan is niet zo’n beste optie.
Vluchten naar het buitenland dan? De vraag is dan direct: welk buitenland? Want de machtgreep van de elite omvat de hele globe. In sommige afgelegen gebieden is die greep vanzelfsprekend minder sterk dan in de grootstedelijke centra. Dat kunnen goede plekken zijn om naar uit te wijken. Maar de risico’s zijn enorm. Je moet daar weer helemaal opnieuw beginnen en je bent er altijd ‘in den vreemde’. Minder goed ingeburgerd dus dan hier.
Vechten tegen deze junta, in eigen land, met demonstraties, ludieke acties, petities en juridische procedures is goed, nodig en sympathiek, maar zal uiteindelijk niet tot het gewenste resultaat leiden. De junta blijft lekker zitten. Zij heeft dit verzet ingecalculeerd. En zij hanteert slimme tactieken om het onschadelijk te maken, daarbij dag in dag uit gesteund door de monstrueuze mediamacht die zij controleert.
Een vierde optie
Naast capituleren, vluchten en vechten is er een vierde optie en dat is razendsnel een alternatieve samenleving opbouwen. Dit houdt in: op elke uitsluiting reageren door van onderaf alternatieven te ontwikkelen voor de voorziening of dienst waarvan je wordt buitengesloten.
Deze optie vraagt om het loslaten van onze dominante, hyper-individualistische levensstijl.
Een paar voorbeelden:
Stel je werkt in de zorg en je directie eist van je dat je je laat vaccineren. Je weigert en krijgt ontslag. Als gevolg daarvan kun je je hypotheeklasten niet meer opbrengen. In dat geval kun je op zoek gaan naar een lotgenoot in een vergelijkbare situatie. Een van jullie verkoopt zijn huis en trekt bij de ander in als huurder. Dat vereist inschikken en afstemmen, maar het is wel degelijk een uitweg.
Stel je komt zonder ‘groene pas’ trein, bus, tram en metro niet meer in. Vorm dan een coöperatie met geestverwanten en schakel buurtbewoners in die met hun auto’s een alternatieve vervoersvoorziening opbouwen.
Voor iedere uitsluiting is er – met een beetje fantasie – wel een alternatief te bedenken op basis van ……