Eindstrijd: Europa tegen de wereld

Europa en de Arabische wereld bevinden zich in de eindfase van twee processen die als in een dodelijk ongeluk zullen samenkomen

Het ene proces ontwikkelt zich vanuit de economisch mislukte Arabische wereld, die weinig tot niets produceert wat de rest van de wereld wil hebben, en die ook nauwelijks onderling handel drijft. Desondanks groeiden Arabische bevolkingen explosief. Terwijl de Nederlandse bevolking van 1935 tot 2015 zich verdubbelde tot iets meer dan 17 miljoen mensen (met inbegrip van 2 miljoen niet-westerse allochtonen), vervijfvoudigde de Turkse bevolking zich in dezelfde periode van 15 miljoen tot 75 miljoen inwoners. Dezelfde explosieve groei tekende zich in de gehele moslimwereld af. Al deze mensen willen net als iedereen een betekenisvolle toekomst, die de mislukte Arabische economieën hen echter onmogelijk kunnen bieden.

Het andere proces voltrekt zich in het economisch succesvolle doch sterk vergrijzende Europa. Europese volkeren kennen een al decennialang stagnerende bevolkingsgroei. Maar voor Arabische moslims en andere Derdewereldbewoners, waarvan tweederde jonger is dan dertig jaar, ligt in Europa juist de welvaart die zij nodig zullen hebben om een bestaan op te bouwen, om gezinnen te stichten en hun kinderen te kunnen voeden. De vluchtelingencrisis liet zien dat Europa voor hen niet ver weg ligt. Ons rijke walhalla ligt figuurlijk en letterlijk op loopafstand.

De Europese economieën lopen vast. Sommige landen als Griekenland zijn al bankroet. Politicus Rinnooy Kan van D66 spreekt terecht van een ‘Japanisering’ van Europa, alhoewel hij de ware oorzaak niet begrijpt. De globalisering die onze winsten lang aanjaagde, bereikt, zoals de Club van Rome voorspelde, haar natuurlijke groeilimiet. Daarbij speelt een rol dat de groei van de menselijke wereldbevolking voor het eerst in tienduizenden jaren is begonnen af te remmen.

We bevinden ons aan het begin van een onvermijdelijke economische eindstrijd tussen volkeren. Die eindstrijd draait niet om een clash of civilizations, een strijd der beschavingen zoals Samuel Huntington die voorstelde, maar om een clash of populations, een ordinaire strijd om leefruimte zoals ecoloog Paul Colinvaux deze begreep in zijn boek The Fates of Nations (1980).

Omdat de Arabische wereld haar onderdanen op eigen kracht onmogelijk een toekomst kan bieden, moeten moslims de benodigde welvaart goedschiks of kwaadschiks elders bemachtigen. Dat kan goedschiks door bijvoorbeeld gastarbeidermigratie, zoals we de afgelopen decennia meemaakten, omdat het vergrijzende Europa stond te springen om goedkope arbeid. We namen de multiculturele samenlevingen op de koop toe, maar goedkoop blijkt ook nu duurkoop.

Buitenstaanders kunnen onze welvaart echter ook kwaadschiks bemachtigen door bijvoorbeeld een veroveringsoorlog—de gewapende jihad die islam niet geheel toevallig predikt.

Alhoewel moslims tot nu toe vooral de soepelste weg kozen, langs de migratieroute, kent Europa’s economische absorptievermogen net als de wereldeconomie natuurlijke grenzen. Ondanks dat die grenzen niet in cement vastliggen, maar veranderlijk zijn als water, kampen migranten op zoek naar een beter bestaan in Europa wel degelijk met de wet van de verminderde meeropbrengst. Vonden in de jaren ‘70 van de vorige eeuw nog tien op tien gastarbeiders een baan, ligt die ratio vandaag heel anders en belandde een groot percentage migranten in uitkeringen en werkloosheid. Progressieve politici zoeken daarin vervolgens de verklaring voor de radicalisering van sommige moslimjongeren, maar de meeste moslims die radicaliseerden, leven buiten Europa.

Op een bepaald moment slaat het weer om. De goedweerpolitici krijgen dan te maken met de donder en bliksem van ‘s werelds grootste bevolkingenconflict aller tijden. Europeanen hebben daarin een vrije keus: ofwel ze staan hun welvaart af en laten zich vervangen, ofwel Europeanen slaan terug en eisen de wereldheerschappij op.

Moslims die onze welvaart nodig hebben, hebben daarentegen geen enkele keus. Europeanen leven met vrijheid, blijheid, maar de armen van de wereld leven in een alles-of-niets werkelijkheid. Zij zullen de meest vastberaden strijders zijn die ooit oog in oog stonden met Europeanen. Ze zullen weten dat welvaart, luxe en leefgemak de Europese strijdlust hebben verzwakt tot dat van een grijze oude slak. Het Westen, met Europa voorop, kan al binnen tien jaar ten onder gaan aan binnendringers zoals het Romeinse Rijk ten prooi viel aan de barbaren. Dan is het over en uit. Dan schrijven we geen geschiedenis meer, maar zijn we geschiedenis.

Zullen Europeanen de kracht vinden om te vechten voor hun zelfbehoud?

Lees verder bij de Bron: Mathijs Koenraadt

Vond je dit interessant, overweeg een donatie en een advertentie vrije site
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Dit vind je misschien ook leuk...

3 reacties

  1. John schreef:

    Zij kunnen het hier wel overnemen, compleet met onze rijkdom en welvaart, maar wat zal er over 10 jaar van over zijn als alle autochtonen morgen vertrekken? Kunnen zij onze wegen onderhouden, en onze fabrieken draaiende houden? Kunnen ze de huizen bouwen die nodig zijn?
    Ze produceren in hun eigen landen niet voor niet niets.
    Bij de oliemaatschappijen in hun landen werken allemaal Nederlanders, Amerikanen, Canadezen enz, en alleen degene die de bezem vasthoudt is een autochtoon.
    Godsdienst bepaalt alles. Er is niks belangrijker dan godsdienst. Zo kun je geen welvaart opbouwen.
    Als ik vertrek hier, dan verbrand ik alles, letterlijk achter mij.
    Dat zij maar hun eigen welvaart opbouwen, in plaats van die van mij over te nemen.

    Zonder Nederlanders ligt Nederland binnen 5 jaar in puin, want er is geen een moslem die 2 stenen op elkaar kan leggen.

  2. Ben Jager schreef:

    John, vind je zelf dat je mening steek houdt.
    Grappig dat JD wel de Club van Rome noemt, maar nu net niet duidt op wat in de duivelse plannen van die fascisten is besloten over de vernietiging van Europa.

    ‘zero-growth post-industrieel tijdperk’.
    (lees: fabrieken, banen en winsten naar het buitenland cq. off shore; massale en blijvende werkloosheid, minimum lonen en wanhopige cq. gedwee burgers.

    Daar komt geen woord arabisch of islamitisch in voor. De ware parasieten van de samenleving cq. terroristen zijn de globalisten.

    Vluchten kan niet meer. Waar kun je (nog) heen?. N.Afrika en het M.O. hebben we aan flarden geschoten. (bakermat van de Christelijke Beschaving !!).

    Oppervlakkigheid, boude meningen, haat onderling – precies datgene dat de globalisten willen bewerkstelligen. Bij velen werkt dat perfect. Pavlov effect.

    Deze massa’s komen niet spontaan onze kant op. Die worden door onze regeringen actief hierheen gehaald.
    (zie artikel in de Daily Mail, onder de titel ‘Traitors at the top’, dd. 23 mei 2013).
    ‘We send out teams to send them here’. ‘We will transform the UK in a multicultural society’.

    Dat is wat er nu gebeurt. Democide. De EU ontdoen van Europeanen,
    de EU omvormen tot een multicuturele ‘samen’leving. (slavenkolonie).

    Blaming the moslims, is even dom als onterecht. Pavlov effect, dierlijk primitief.

    • Lyra Humana schreef:

      Ben Jager snapt tenminste de ware oorzaak achter de destabilisatie van het Midden Oosten en nu ook Europa. Verdeel en heers, ordo ab chao, de georkestreerde chaos zal er toe leiden dat de sheeple smeken om orde, de nieuwe wereld orde. Een ander vehikel dat gebruikt wordt is klimaatverandering met Agt da 2021 en agenda 2030 als zg. Oplossing. Ken uw klassieken, lees 1984 van George Orwell en Brave New World van Aldous Huxley. Geen fictie…

Geef jouw mening

Close
%d bloggers liken dit: