Verbond van Verzekeraars: Laat privacy wijken voor “fraude” opsporing, vertrouw ons maar

„Wat is nou belangrijker? Dat mensen netjes belasting betalen en boeven worden gevangen? Of privacy? Je kunt niet de geit én de kool sparen. Dijsselbloem zal een keuze moeten maken.”

Leo de Boer, directeur bij het Verbond van Verzekeraars, de lobbyorganisatie voor de sector, schetst een scherp contrast als hij praat over plannen van de PvdA-minister van Financiën in de internationale strijd tegen witwassen, terrorismefinanciering en fraude. Die plannen staan opnieuw in de aandacht door de recente onthullingen over belastingontduiking en andere misstanden de zogeheten Panama Papers.

Dijsselbloem wil een centraal register optuigen waarin de uiteindelijke belanghebbenden achter vennootschappen en juridische entiteiten inzichtelijk worden gemaakt. De Belastingdienst, de Fiod en toezichthouders als De Nederlandsche Bank krijgen er volledige toegang toe. Zo’n register moet er komen van de Europese Commissie, hoewel EU-landen enige mate van vrijheid hebben in het bepalen wie welke informatie mag inzien. Andere belanghebbenden, zoals banken, verzekeraars, vermogensbeheerders en pensioenfondsen, krijgen echter geen volledige toegang, zoals het er nu naar uitziet (de Kamer moet er nog een besluit over nemen).

Nu krijgen verzekeraars alleen inzicht in de naam, geboortemaand en -jaar, nationaliteit en woonstaat van de ultieme belanghebbende. Maar zonder verdere gegevens, zoals geboortedag, -plaats en -land, adres, burgerservicenummer en/of buitenlands fiscaal nummer, kunnen zij niet achterhalen met wie ze écht te maken hebben, en of die persoon op een sanctielijst staat. „Dat meneer Jansen de uiteindelijke belanghebbende is van de firma Jansen, daar wordt niemand wijzer van.”

Dijsselbloem wil echter niet zo ver gaan omdat hij „de privacy” van de belanghebbenden wil „waarborgen”, schrijft hij in een kamerbrief van 20 februari. Het moet niet zo zijn dat zij ineens risico lopen op afpersing, chantage of ontvoering, omdat hun persoonsgegevens ineens voor iedereen toegankelijk zijn, aldus de minister. Terwijl zij juist een wettelijke opgelegde sleutelfunctie vervullen in het opsporen van dit soort praktijken, zegt De Boer. Financiële instellingen zijn verplicht om te achterhalen wie de uiteindelijke belanghebbende is bij de relaties waar ze zaken mee doen.

De sector heeft een duidelijk eigenbelang – en grijpt de Panama Papers aan om hun wens vervuld te zien. Die documenten gaan niet zozeer over fraude en witwassen maar over belastingontwijking en -ontduiking, maar er is nu politiek en maatschappelijk momentum. Volgens De Boer kost het onderzoek doen naar de eindbelanghebbende de sector nu „tientallen miljoenen” per jaar. Die kosten worden weer doorberekend aan klanten. Hij noemt het voorbeeld van een kleine verzekeraar die 5 procent extra personeel heeft moeten aannemen en die er jaarlijks 800.000 euro aan kwijt is. Terwijl er in de hele sector per jaar „nog geen vijf” ‘foute’ klanten worden opgespoord.

De Boer vindt de eis fair. Verzekeraars krijgen immers de rol van controleur „in hun maag gesplitst” van de wetgever. „Dan moet je niet als er een register komt, dat maar voor de helft openstellen.” Bovendien, stelt hij, de privacykwestie kun je ook op andere manieren adresseren: door bijvoorbeeld alleen een handjevol gescreende werknemers van de verzekeraar toegang te verstrekken. Het mag voor sommige mensen eng klinken als verzekeraars nóg meer te weten komen over hun relaties. Maar ze moeten verzekeraars hierin vertrouwen, zegt De Boer.

Lees verder bij de Bron: PrivacyNieuws

Vond je dit interessant, overweeg een donatie en advertentievrije site
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Dit vind je misschien ook leuk...

1 reactie

  1. Huub schreef:

    Onthullingen over belastingontduiking en andere misstanden de zogeheten Panama Papers. In die Panama Papers vindt je “ALLEEN” maar grote organisaties terug- en nooit een gewone burger. De gewone burger heeft niet de macht, niet de middelen, niet het geld en/ of vriendenkring om te frauderen.
    .
    Los hiervan “alle klachten over het bedrijfsleven door burgers ingediend bij dit instituut heeft 0.0 % gegrondheid opgeleverd bij de klager/ burger.
    Ga eerst de Juridische fraude [oneigenlijk gebruik van recht] maar eens aanpakken bij dit insttuut
    .
    Overigens bij zo’n register kan de fraudeur niet meer op z’n vingers en/ of handelen worden gekeken. Dit wordt dan door hun politieke vrienden opgelost. De journalist kan dan niets meer inzien over fraude

Geef jouw mening

Close
%d bloggers liken dit: