Wim Kok; oude rode haan is het spinnen niet verleerd

Wim Kok, de voormalig minister president van de PvdA, was dinsdag 10 mei te gast bij het politiek café van ProDemos. Van meet af aan was duidelijk hoe deze avond zou verlopen.

Wim Kok staat namelijk aan de vooravond om bijgezet te worden in het pantheon van socialistische goden. ProDemos, het zelfbenoemde huis van de democratie had de voormalig minister president kunnen strikken om het te hebben over spinnen en machtsverhoudingen binnen de politiek. 150 bezoekers wisten een kaartje te bemachtigen om de PvdA mastodont in levende lijve te bewonderen. Kortom het zou een avond worden om niet snel te vergeten.

Speelveld was vooraf duidelijk

Kok zat in het centrum van de spotlights geflankeerd door Clairy Polak en Marcel ten Hooven. Deze twee ‘old skool’ journalisten waren ingezet om de indruk te wekken dat er een interviewgesprek zou plaatsvinden, niets was minder waar.

Bij het handjevol kritische aanwezigen was alle hoop gevestigd op wat scherpe vragen van de voormalig anchorwoman van Nova. Clairy was immers afgeserveerd bij de publieke omroep omdat ze te links was. Dat kon dus nog wel eens spannend worden. Die verwachting was er vanzelfsprekend niet bij de oud politiek redacteur van Trouw, Marcel ten Hooven die zich, geheel in lijn van de heersende journalistiek, opwierp als Kok’s politiek mantelzorger.

Ondanks de aanwezigheid van deze twee oudgedienden sprak Kok zijn bewondering uit voor de nieuwe media, deze zijn volgens hem spitsvondiger en energieker. Dat viel natuurlijk wel lekker bij het publiek. Dat het echter een holle frase was bleek binnen 90 minuten door het feit dat Kok resoluut wegbeende zonder maar één vraag te willen beantwoorden van diezelfde nieuwe mediamakers die hij eerder zo prees. Als onafhankelijke journalisten actief worden geblocked in ‘het huis van de democratie’ om te voorkomen dat er kritische vragen worden gesteld aan politici, zien wij dat gek genoeg als teken aan de wand. De illusie van het geloof in de politiek moet koste wat het kost in stand worden gehouden.

Rode Pausen

Kok wil zich maar wat graag scharen in het illustere rijtje socialistische premiers die het redden en beschermen van de monarchie tot hun kerntaken maakten.

  • Zo bezweerde vadertje Drees met succes de affaire Greet Hofmans. Hij zorgde zelfs voor een importverbod van het Duitse Tijdschrift ‘Der Spiegel’ waar de onthullingen rondom het koningshuis voor het eerst werden beschreven; de zelfcensuur van de Nederlandse pers was kennelijk wat makkelijker te organiseren.
  • De tweede rode PvdA paus Den Uyl zorgde ervoor dat de toenmalige prins Bernhard uit handen van justitie bleef. Door te verzwijgen dat Bernhard behalve bij Lockheed nog bij een tweede smeergeldaffaire betrokken was, namelijk die van Lockheed-concurrent Northrop, behoedde Den Uyl het koningshuis voor een vrije val.
  • Kok dealde op zijn beurt met de affaire Zorreguita; de effecten daarvan zijn tastbaar in de populariteitspolls die Maxima Zorreguita steevast aanvoert.

De drie Rode PvdA Pausen, we mogen ze met gerust hart de gatekeepers van de verre van sociale monarchie noemen. Maar deze overeenkomsten kwamen niet ter sprake, de zelfcensuur van de Nederlandse pers is namelijk door de eeuwen heen ook onveranderd gebleven.

 

‘Opa, vertel nog eens’

De rest van het interviewgesprek laat zich het beste omschrijven als ‘Opa Kok vertelt’, de ene na de andere grappige anekdote werd uit de hoge hoed getoverd. De actualiteit van de geminimaliseerde PvdA die zich wanhopig vastklampt aan de 8 zielige zetels die ze volgens de peilingen nog overhebben, werd nonchalant vermeden. Toch kon Kok het niet laten om uitspraken te doen die er onmiskenbaar aan bijdragen dat de PvdA nog ongeloofwaardiger wordt dan ze al is. Volgens Kok is gelijkheid namelijk al lang niet meer het eerste streven van de sociaal democratie, daarbij sluit hij naadloos aan bij Wouter Bos.

Deze wilde de ideologische poot die is gebaseerd op het Liberté, égalité, fraternité beginsel al eerder met wortel en tak verwijderen uit het PvdA woordenboek. Helaas zonder veel succes want nog steeds kan menig PvdA-er het niet laten om dit sociaal revolutionaire motto sporadisch in te zetten binnen notities of communicatie. Het vertrouwen van weleer oproepen is meestal de reden om oude motto’s weer eens uit de kast te halen. En is het niet precies dat compleet gebrek aan vertrouwen van de kiezers die ervoor zorgt dat de PvdA wegkwijnt? Dat zou toch niets te maken kunnen hebben met het hypocriete gedrag dat opaatje Kok zo intens voorleefde aan de nieuwe rode vaandeldragers?

Opnieuw ‘inburgeren’

Immers, als er iemand zijn vakbonds- en politieke carrière heeft weten te verzilveren dan is het Wim Kok wel. ‘Exhibitionistische zelfverrijking’ noemde Wim Kok de graaizucht van topmanagers destijds, maar ondanks zijn pensioengerechtigde leeftijd ging de ‘timmermanszoon uit Bergambacht’ los in het winstgevende circuit van commissariaten en adviesfuncties.
To name a few: ING Groep, KLM, Shell, China Construction Bank, TPG Group, overal spokkelde hij er driftig zijn ‘kwartjes’ bij elkaar. De zakkenvullerscultuur past de oude rode haan goed, immers de ideologische veren waren al jaren eerder afgeschud. Gênant werd het toen hij de uitglijer van de avond maakte door meelijwekkend te refereren aan zijn leven na de politiek in termen van opnieuw ‘inburgeren’. Het arbeiders electoraat en de migranten die toch een aanzienlijke bijdrage hebben geleverd aan de (weder)opbouw van Nederland had hij niet harder kunnen schofferen.

Maar, beide journalisten vonden het blijkbaar niet de moeite waard om deze basis als de kloof tussen burger en politiek te benoemen. “Moeten we opa Kok daar nou nog mee lastig vallen?” Dus snel over naar een leuke anekdote overGiscard d’Estaing. Democratie moet toch wel een beetje leuk blijven; als je het te serieus gaat nemen is het niet meer wat het is: een speeltje van de elite.

Lees verder via de Bron: We Are Change

Photo by Partij van de Arbeid (PvdA)

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Dit vind je misschien ook leuk...

4 reacties

  1. Hans schreef:

    .
    Een laffe -en “zoals gebruikelijk”-weer een Calvinist.
    Een Gereformeerde nog wel
    .
    “Ik schud mijn socialistische veren af” . Uitspraak van Kok

  2. Wim Sips schreef:

    hij was de eerste die pecioen geld plukte van ons

  3. Sator schreef:

    hadden ze onder de Trein moeten duwen – deze klootviool

  4. ** schreef:

    De man heeft zich vergist- dat achtervolgd hem

Geef jouw mening

Close
%d bloggers liken dit: