De gemeentelijke terreur van het eigen volk

“Terwijl ik bij de balie stond om een bijstandsuitkering aan te vragen, omdat het bedrijf waar ik werkte failliet was verklaard, zag ik ook enkele asielzoekers daar zitten. Ik moest een bonnetje nemen en in de wachtruimte gaan zitten totdat mijn nummer aan de beurt was. Stom verbaasd zag ik dat deze asielzoekers helemaal geen nummer hadden getrokken. En al snel kwam een vrouw tot deze asielzoekers en vroeg hun om mee te komen naar de balie toe.”

“Terwijl ik zat te wachten zag ik hoe deze mensen werden geholpen bij de balie. Om gewoon even te horen wat er allemaal werd gezegd ging ik wat heen en weer lopen. En wat ik toen hoorde verbaasde mij heel erg. De mevrouw achter de balie wilde aan deze asielzoekers even mededelen dat zij niks hoefden te doen om een uitkering aan te vragen, aangezien deze asielzoekers toch niet op de hoogte waren van de wet hier in Nederland. Vervolgens legde die mevrouw met handen en voeten uit aan de asielzoekers hoe alles in z’n werk zou gaan. Daarbij werd zelfs gezegd dat zij in een speciale regeling vielen waardoor deze asielzoekers de week daarop de uitkering zouden ontvangen op hun rekening met een extra voorschot om hun inboedel te kunnen betalen.

Vervolgens was het eindelijk mijn beurt. Ik had al meer dan een uur gewacht, alleen al omdat de mevrouw achter de balie meer dan een uur tijd nodig had om alles uit te leggen aan die asielzoekers. Maar gelijk viel mij op dat er mij heel wat eisen werden gesteld. Ik moest ter stond gaan solliciteren en als het een beetje kon dan moest ik ook gelijk gaan werken voor mijn uitkering. Tevens kreeg ik een waarschuwing dat uitkeringsgerechtigden streng in de gaten worden gehouden, daarbij kon ik zelfs worden afgeluisterd zonder dat ik het zou weten. Meteen kwam deze mevrouw met een dreigement de uitkering in te trekken als ik niet deed wat hun wilden van mij.

Tevens was het zo dat ik de komende 6 weken het moest doen zonder inkomen. En hoe ik de eindjes dan aan mekaar zou moeten vastknopen moest ik zelf maar uitzoeken. Ook hadden ze er geen boodschap aan dat ik hierdoor achterstanden zou krijgen. Ik heb maar aangeklopt bij de familie voor wat geld, maar ja mijn familie zijn ook maar arbeiders. Dus 6 weken zonder geld en kreeg ook al gelijk een aanmaning van de woningbouw dat de huur nog niet was betaald. Ik ben met deze aanmaning naar de gemeente gegaan en gevraagd hoe ik de huur kon betalen zonder inkomen. Maar ze weigerden mij te helpen.” – Anoniem

Dit is dus de werkwijze van de gemeente Achtkarspelen. Laat iedereen dit verhaal maar eens horen, laat deze gemeente maar eens goed voelen waar ze mee bezig zijn. Het zijn dienaren van Brussel geworden, en dienen niet meer langer het volk. Het belang van de wensen van Brussel staan voorop bij de gemeente Achtkarspelen! Tenzij je een asielzoeker bent heb je alles zo voor mekaar. Wat voor eigen volk bijna onmogelijk is, is mogelijk voor een asielzoeker.

Dit is de realiteit waarin we leven. En het word steeds erger.

Lees verder via de Bron: Nieuws Ontmaskerd

Photo by saimens

Dit vind je misschien ook leuk...

Geef jouw mening