Koningin Juliana zei het al in haar troonrede van 1950: “Nederland is vol, vol, vol.”

“Koningin Juliana zei het al in haar troonrede van 1950, toen ons land nog geen tien miljoen inwoners telde. Zij herhaalde dat in 1979: “Nederland is vol, ten dele overvol.”

Zij werd daarin bijgevallen door veel vooraanstaande Nederlanders zoals de econoom prof. dr. Jan Pen en oud-ministerpresident dr. Jelle Zijlstra, die in 1997 nog schreef: “Nederland is vol, vol, vol.” Deze mening wordt ook gedeeld door vele buitenlandse experts. Zo verbaasde de Britse hoogleraar in de planologie prof. Barrie Needham zich reeds in 1997 over het enorme tempo waarmee in Nederland de open ruimte verdwijnt. Hij was verbijsterd dat dit alles zonder noemenswaardig protest van de burgers gebeurde.”

Het bovenstaande werd geschreven door professor dr. Bob Smalhout in zijn wekelijkse column voor het dagblad De Telegraaf van zaterdag 31 mei 2003. De professor maakte zich in deze column bijzonder veel en terechte zorgen over de hoeveelheden beton en asfalt die destijds al werden aangewend om iedereen te kunnen laten wonen. De bouwwereld, projectontwikkelaars, makelaars (omzet en winst), maar ook banken, gemeenten en provincies (leges en meer inkomen voor bestuurders en ambtenaren), hebben hiervan stevig geprofiteerd. Het liefst zouden zij hebben gezien dat de hele boerenstand werd opgeheven, teneinde de beschikbaar komende grond ook maar vol te bouwen. Wie dat gelardeerd wil zien met cijfers, zou het boek van de diplomaat jhr. C. van Nispen tot Sevenaer, getiteld De dans om het gouden kalf. Index van een uitzichtloze situatie’ (ISBN 90 6881 114 2) nog eens kunnen raadplegen.

Ondanks dat Nederland allang geen dichtbevolkt land meer is, maar meer een door enkele krankzinnigen ontworpen stad, komt er geen einde aan de immigranten- en asielzoekersinstroom. Het afgelopen jaar (2014) heeft de regering Rutte-2 een twijfelachtig record gevestigd: het aantal immigranten steeg tot de duizelingwekkende hoogte van 181.000. Al jaren geleden gingen er onder verontruste bestuurders stemmen op om dit tij te keren, met als doel ons land mooi en leefbaar te houden. Maar zolang er door de overheid geen einde gemaakt wordt aan de ongeremde bevolkingstoename die nog hoofdzakelijk wordt veroorzaakt door immigratie, is het dweilen met de kraan open. Of, om nog eenmaal Pim Fortuyn te citeren: “Bijna vijf eeuwen van natievorming en een duizendjarige ontwikkeling zijn door de kabinetten van Den Uyl tot en met Kok op een achtermiddag door de gootsteen gespoeld.” Op onze beurt kunnen wij daar thans de kabinetten Balkenende en Rutte aan toevoegen.

Immigratie van Marokkanen en Turken

In het bijzonder vanwege de totaal gefaalde integratie van moslims, kijk ik met enige nadruk naar de immigratieontwikkelingen van Marokkanen en Turken.

In 1960 ontstaat behoefte in de Nederlandse industrie aan werknemers voor ongeschoold werk. Omdat zich onder de Nederlandse bevolking te weinig kandidaten bevinden, o.a. door de waanzinnige oproepen aan jonge Nederlanders om hun heil elders te zoeken, worden hiervoor aanvankelijk werknemers geworven in Spanje en Italië. De immigratie van Spanjaarden en Italianen werd al snel gevolgd door een omvangrijke retourmigratie. Van de Spaanse immigranten die in de jaren 1964–1973 naar Nederland kwamen, was tien jaar later driekwart weer vertrokken. In het recessiejaar 1967 vertrokken er meer Spanjaarden (7 duizend) dan er immigreerden (2,5 duizend). Bij Italianen lag het aandeel  retourmigranten met iets meer dan 60 procent ongeveer 10 procentpunten lager dan bij Spanjaarden.

De migratie van Turken en Marokkanen vertoonde een volledig ander patroon dan die van de Spanjaarden, Italianen en andere groepen uit landen rond de Middellandse Zee. Bij de Turken en Marokkanen werd de fase van arbeidsmigratie gevolgd door een van gezinshereniging en gezinsvorming. De retourmigratie van deze twee groepen lag dan ook aanzienlijk lager dan die van de Spanjaarden en Italianen. Voor een (klein) deel is dit te verklaren door de sterke economische groei begin jaren zeventig in Spanje en Italië, waardoor de immigratie vanuit deze landen afnam en veel Spanjaarden en Italianen terugkeerden naar hun vaderland. Het op gang komen van de gezinshereniging bij Turken en Marokkanen weerspiegelt zich in het stijgende aandeel van vrouwen in de immigratie vanuit Turkije en Marokko vanaf het eind van de jaren zestig.

Ontwikkeling jaren zeventig tot heden

Sinds de wervingsstop voor buitenlandse werknemers uit landen rond de Middellandse Zee in 1973 werd ingesteld, is legale arbeidsmigratie vanuit (bijvoorbeeld) Turkije en Marokko nauwelijks meer mogelijk. De immigratie van Turken en Marokkanen nam in de jaren na 1973 echter in volle hevigheid toe. Dit kwam voor een belangrijk deel door het op gang komen van de gezinshereniging uit deze landen. De regelingen hiervoor kwamen onder zware druk van de linkse partijen tot stand om hen moverende redenen. In 1971 bevinden zich 28.200 Turken en 20.900 Marokkanen in Nederland. (Volkstelling 1971) Dit zijn, globaal genomen, de veel geroemde allochtonen die ‘deze Nederland’ hebben helpen opbouwen. In 2013 echter, blijken zich 368.662 Marokkanen en 395.247 Turken te bevinden. Deze enorme toename komt dus vrijwel geheel tot stand door gezinsvorming, gezinshereniging en het ‘keteneffect’.

Aanvankelijk begonnen met krap 50.000 immigranten, groeiden zij onder de condities van de Linkse Kerk uit tot een bevolkingsgroep van een royale 15-voudige omvang in 40 jaar tijd! Het resultaat dus van een summiere immigratie van buitenlanders die aanvankelijk daadwerkelijk de handen uit de mouwen steken en op die manier een bijdrage leveren, is bij non-integratie desastreus voor ons land. Een dergelijke ontwikkeling doet zich in alle West-Europese landen voor, waarbij Frankrijk nog het zwaarst is getroffen. Wanneer de huidige voortekenen niet bedriegen, is die ongebreidelde groei het voorspel op een maatschappelijke onrust die de veiligheid en vrijheid van de autochtone burgers bedreigt. Dat is nu al het geval en in België bijvoorbeeld heeft de regering moeten besluiten om zwaarbewapende militairen te laten patrouilleren in de steden. Ook in ons land wordt inmiddels met die gedachte gespeeld.

Bron: Stop de bankiers

 

Photo by Nationaal Archief

Vond je dit interessant, overweeg een donatie en advertentievrije site
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Dit vind je misschien ook leuk...

1 reactie

  1. 30 november 2016

    […] gelooft dat de aarde plat is. Waarschijnlijk was het Goebbels. In 1950 zei koning Juliana dat ons land overvol was, en of u zo vriendelijk wilde zijn om op te donderen. Velen hebben dat gedaan, er wonen […]

Geef jouw mening

Close
%d bloggers liken dit: